BMI, czyli z angielskiego Body Mass Index, to wskaźnik, który umożliwia policzenie, czy nasza masa ciała w odniesieniu do wysokości jest w normie. Dzięki indeksowi BMI łatwo zorientujemy się, czy nasza masa ciała znajduje się w normie, czy grozi nam niska masa ciała, duża masa ciała lub otyłość. Pamiętajmy jednak, że używanie tego wskaźnika jest ograniczone – za wyjątkiem proporcji, istotny jest również skład ciała, a BMI nie oblicza zawartości komórek tłuszczowych w organizmie.

W jaki sposób obliczyć BMI? Jest to bardzo łatwe. Wystarczy użyć prostego wzoru: dzielimy własną wagę przez wysokość w metrach wzięty jeszcze do kwadratu. Póżniej zaś sprawdzany otrzymany wynik w Międzynarodowej Klasyfikacji BMI. Poniżej ją przedstawiam:

  • Jeżeli wyjdzie nam wynik równy jest mniej niż 16, 0 to jest to wygłodzenie.
  • rezultat między 16 a 17 oznacza wychudzenie.
  • wynik pomiędzy 17 a 18, 5 oznacza niedowagę
  • W normie rezultat to między 18, 5 a 25.
  • Gdy otrzymamy rezultat w przedziale między 25 a 35 możemy mówić o nadmiernej masie ciała.
  • rezultat w przedziale 30 – 35 oznacza I stopień otyłości.
  • rezultat 35 – 40 oznacza II stopień otyłości.
  • rezultat większy niż 40 powinien wyjątkowo nas niepokoić – oznacza skrajną otyłość.

Łatwość obliczeń jest na pewno bardzo dużą zaletą wskaźnika BMI. To stosowane w praktyce narzędzie dla każdej osoby. Jednakowoż prawidłowe BMI nie zawsze oznacza, że wszystko w porządku. Jeśli jesteśmy mało aktywni, możemy mieć nadmiar komórek tłuszczowych w organizmie nie przekładający się na nadmierną wagę.